Pieśni 

2 niedziela adwentowa

9 grudnia 2018

Introit 3

5

19

8

14

305

 
 

Ogłoszenia Parafialne KLIK TU

Porządek nabożeństwa

Teksty Liturgiczne

Zamieszczone poniżej teksty biblijne pochodzą z Biblii Warszawskiej -  nowy przekład z języków oryginalnych, hebrajskiego i greckiego, dokonany przez Komisję Przekładu Pisma Świętego Brytyjskiego i Zagranicznego Towarzystwa Biblijnego, I wydanie w 1975 r.

2 niedziela Adwentowa

Stary Testament - Jr 23,5-8

23:5 Oto idą dni - mówi Pan - że wzbudzę Dawidowi sprawiedliwą latorośl: Będzie panował jako król i mądrze postępował; i będzie stosował prawo i sprawiedliwość na ziemi.

23:6 Za jego dni Juda będzie wybawiony, a Izrael będzie bezpiecznie mieszkał; a to jest jego imię, którym go zwać będą: Pan sprawiedliwością naszą.

23:7 Dlatego oto idą dni - mówi Pan - że już nie będą mówili: Jako żyje Pan, który wyprowadził synów Izraela z ziemi egipskiej,

23:8 Lecz: Jako żyje Pan, który wyprowadził i sprowadził potomstwo domu izraelskiego z ziemi północnej i ze wszystkich ziem, do których ich wygnał, i będą mieszkali na swojej ziemi.

Lekcja Apostolska - Rz 13,8-12(13,14)

13:8 Nikomu nic winni nie bądźcie prócz miłości wzajemnej; kto bowiem miłuje bliźniego, zakon wypełnił.

13:9 Przykazania bowiem: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj i wszelkie inne w tym słowie się streszczają: Miłuj bliźniego swego jak siebie samego.

13:10 Miłość bliźniemu złego nie wyrządza; wypełnieniem więc zakonu jest miłość.

Dzień zbawienia jest blisko

13:11 A to czyńcie, wiedząc, że już czas, że już nadeszła pora, abyście się ze snu obudzili, albowiem teraz bliższe jest nasze zbawienie, niż kiedy uwierzyliśmy.

13:12 Noc przeminęła, a dzień się przybliżył. Odrzućmy tedy uczynki ciemności, a obleczmy się w zbroję światłości.

13:13 Postępujmy przystojnie jak za dnia, nie w biesiadach i pijaństwach, nie w rozpustach i rozwiązłości, nie w swarach i zazdrości;

13:14 Ale obleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa i nie czyńcie starania o ciało, by zaspokajać pożądliwości.

Kazanie - Łk 1,67-79

1:67 A Zachariasza, ojca jego, napełnił Duch Święty, więc prorokował tymi słowy:

1:68 Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, że nawiedził lud swój i dokonał jego odkupienia,

1:69 I wzbudził nam mocarnego Zbawiciela w domu Dawida, sługi swego,

1:70 Jak od wieków zapowiedział przez usta świętych proroków swoich,

1:71 Wybawienie od wrogów naszych i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą,

1:72 Litując się nad ojcami naszymi, pomny na święte przymierze swoje

1:73 I na przysięgę, którą złożył Abrahamowi, ojcu naszemu, że pozwoli nam,

1:74 Wybawionym z ręki wrogów bez bojaźni służyć mu

1:75 W świątobliwości i sprawiedliwości przed nim po wszystkie dni nasze.

1:76 A ty, dziecię, prorokiem Najwyższego nazwane będziesz, bo poprzedzać będziesz Pana, aby przygotować drogi jego,

1:77 Aby dać ludowi jego poznanie zbawienia przez odpuszczenie grzechów ich,

1:78 Przez wielkie zmiłowanie Boga naszego, dzięki któremu nawiedzi nas światłość z wysokości,

1:79 By objawić się tym, którzy są w ciemności i siedzą w mrokach śmierci, aby skierować nogi nasze na drogę pokoju.