Z życia

Wielki Piątek to pamiątka śmierci Jezusa Chrystusa, dzień refleksji i zadumy pod krzyżem Zbawiciela.


Wielki Piątek

W Wielki Piątek luteranie, podobnie jak wszyscy chrześcijanie wspominają cierpienie i śmierć Jezusa Chrystusa, jego poświęcenie się dla ludzi. Bóg stał się człowiekiem, tak bardzo, że nawet doświadczył odrzucenia, cierpienia i umierania. Doszło do szczególnego spotkania Boga z człowiekiem.

Równocześnie Wielki Piątek zapowiada zmartwychwstanie i przypomina, że cierpienie oraz śmierć zostały przez Chrystusa przezwyciężone. Dzięki Bożej miłości i okazanej łasce możemy ponownie zobaczyć, że Bóg jest z nami, Bóg cierpi, Bóg w Chrystusie idzie dla człowieka na śmierć i dokonuje zbawienia. Bez ofiary Jezusa Chrystusa chrześcijaństwo traci sens, podobnie jak zmartwychwstanie.

Wielki Piątek to najważniejsze luterańskie święto, które koncentruje myśli wierzących na krzyżu Chrystusa. Ks. dr Marcin Luter w swojej teologii krzyża powiązał zwiastowanie krzyża z całą teologią chrześcijańską i domagał się interpretacji tradycji teologicznej w świetle śmierci Chrystusa. Nie oznacza to pominięcia wcielenia Syna Bożego i narodzin Jezus czy też pomniejszenia znaczenia zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, lecz wskazuje na optykę w jakiej powinny być on postrzegane.


„Przed Reformacją śmierć krzyżową Chrystusa rozumiano jako ofiarę złożoną Bogu. Luter uczył, że śmierć Jezusa jest nie tylko ofiarą złożoną Bogu, lecz także darem Bożym dla człowieka. Bóg świat sam z sobą pojednał (2 Kor 5, 19). Wyznaczył Chrystusa na ofiarę przebłagania. Inicjatywa zbawienia człowieka była i jest w ręku Boga. Bóg z miłości ofiarował człowiekowi krzyż Golgoty. W krzyżu, pojmowanym jako dar Boży dla człowieka, ofiarowane zostały ludzkości wszystkie zbawienne dary, a mianowicie: pojednanie, wyzwolenie, usprawiedliwienie itp.” (ks. prof. Manfred Uglorz)

Więcej o teologii krzyża tutaj


Atmosfera Wielkiego Piątku jest w Kościele ewangelicko-ausgburskim niepowtarzalna. To dzień wyciszenia i zatrzymania się, który pozwala przygotować się do Zmartwychwstania Pańskiego. Jest to związane z ewangelicką duchowością, która koncentruje się na wewnętrznym doświadczaniu i przeżywaniu Chrystusa w Słowie Bożym i sakramencie.

 
W kościołach w całym kraju dominuje czerń, krzyż przesłonięty jest kirem na znak żałoby, a dzwony kościelne milczą (zabrzmią dopiero w niedzielę wielkanocną). W wielu parafiach odprawiane są dwa nabożeństwa. Liturgia nabożeństwa przystosowana jest do znaczenia święta: czytane są fragmenty Męki Pańskiej, śpiewane pieśni pasyjne oraz recytowane naprzemiennie słowa "Ludu mój Ludu, cóżem Ci uczynił”.


W tym dniu całe rodziny przystępują do Komunii Świętej (Eucharystii). Właśnie w Wielki Piątek Sakrament Ołtarza nabiera wyjątkowej treści przypominając o doskonałej i niepowtarzalnej ofierze złożonej przez Chrystusa na Golgocie, a także o realnej obecności Ukrzyżowanego wśród ludzi.

W parafiach ewangelickich nie ma tradycji budowania grobu Chrystusa czy też święcenia pokarmów, lecz Wielka Sobota podtrzymuje zadumę i wyciszenie Wielkiego Piątku, podkreślając spoczynek Jezusa w grobie.

Dla polskich ewangelików Wielki Piątek jest dniem ustawowo wolnym od pracy. W wielu domach przestrzega się postu (choć nie jest on nakazany), rezygnuje się z oglądania telewizji, słuchania radia i korzystania z internetu.

 „Bóg jest Bogiem dźwigającym. Syn Boży nosi ludzkie ciało i dlatego niósł krzyż, niósł wszystkie nasze grzechy i przez niesienie dokonał pojednania”. (ks. Dietrich Bonhoeffer)

żródło:www.luteranie.pl

Wielki Czwartek jest w Kościele pamiątką ustanowienia przez Chrystusa Komunii Świętej (Eucharystii) nazywanej także Sakramentem Ołtarza lub Wieczerzą Pańską.



W tym dniu odprawiane są nabożeństwa wieczorne, podczas których wspomina się wydarzenie, które - nazwane Ostatnią Wieczerzą - miało miejsce w Jerozolimie.

Jest to w liturgii Kościoła dzień radości i wdzięczności. Ołtarz jest nakryty na biało, a wierni w zborze śpiewają radosne: "Chwała Bogu na wysokościach". W czasie tego hymnu dzwony dzwonią po raz ostatni. Będą milczeć aż do Wielkiej Nocy.

Luteranie wierzą,  że Komunia Święta jest sakramentem, to znaczy ustanowionym przez Jezusa Chrystusa widzialnym znakiem niewidzialnej łaski Bożej oraz, że jest to prawdziwe ciało i prawdziwa krew Chrystusa, w chlebie i winie i pod postacią chleba i wina przez Słowo Chrystusa dana chrześcijanom.

Zgodnie z ustanowieniem Chrystusa, Komunia Święta jest udzielana wszystkim wierzącym pod dwiema postaciami – chleba i wina. Tradycyjnie wierni uczestniczą w Komunii Świętej przy ołtarzu przyjmując postawę klęczącą.   

Kościół Ewangelicko-Augsburski w Polsce dopuszcza u siebie do Komunii Świętej nie tylko ewangelików reformowanych i metodystycznych, z którymi jest w tzw. wspólnocie ambony i ołtarza, ale także wszystkich chrześcijan, którzy wierzą w realną obecność Chrystusa w Sakramencie Ołtarza.

Słowo na Wielki Czwartek

W Komunii Świętej dostępujesz wspólnoty z Chrystusem. Obrazem jej jest podzielony chleb i rozdzielone wino. Jest to bowiem społeczność z Chrystusem Umęczonym, którego ciało zostało rozdarte i krew przelana z powodu moich i twoich grzechów i zdrad. W Wieczerzy Świętej stajesz się uczestnikiem Męki Pańskiej i łaski jaką śmierć Zbawiciela wyjednała dla ciebie i dla mnie.

Przystępując z zaufaniem i z miłością do Zbawiciela w Sakramencie Ołtarza, dostępujesz Jego błogosławieństwa, odpuszczenia grzechów i win, a w następstwie tego najwspanialszej radości, jakiej możesz dostąpić, najgłębszego pokoju i nadziei życia tylko z Nim.

Przyjmuj więc zawsze godnie Ciało i Krew Pańską i przygotowuj się do tego należycie. Rozważaj przedtem w modlitwie ten Sakrament, czytaj Słowo Boże, aby poruszyło twe serce i upewniło cię, co istotnie przeżyjesz uczestnicząc w Komunii Świętej.

W Komunii, którą Pan ustanowił w dniu Wielkiego Czwartku, dostępujesz również społeczności z Duchem Świętym. Zadaniem Ducha Świętego jest budowanie społeczności wierzących czyli Kościoła. Jesteś członkiem Kościoła. W Wieczerzy Świętej Duch Święty utrwala twą społeczność z Ojcem i z Jezusem Chrystusem, a także ze wszystkimi uczestnikami Stołu Pańskiego. Przeżycie tej społeczności, świadomość, że wszystko co nas dzieliło, jest zażegnane, radość rodziny Bożej jest wielkim dziś dla nas szczęściem.

Więc nie wolno lekceważyć i omijać tej szczególnej wspólnoty jaką jest Kościół w Wieczerzy Świętej. Dlatego uczestniczenie w tym Sakramencie nie może być kwestią tradycji, tylko świątecznej okoliczności, przymusem, ale potrzebą każdego wierzącego serca, które często szuka społeczności ze swym Ojcem.

Obyś i Ty doznał szczęścia prawdziwej społeczności z Bogiem Ojcem w tym Sakramencie.

źródło: www.luteranie.pl

Ks. Marcin Brzóska został wybrany proboszczem parafii w Cieszynie. W czasie wyborczego Zgromadzenia Parafialnego uzyska 485 głosów parafian.

Drugi z kandydatów, ks. Sławomir Sikora z parafii w Szczecinie, uzyskał  457 głosów na 945 głosów ważnych. Wybory w największej parafii ewangelickiej w Polsce odbyły się 21 października 2018 roku.

Ks. Marcin Brzóska był dotychczas proboszczem parafii w Świętochłowicach. Wprowadzenie w urząd nowego proboszcza nastąpi po zatwierdzeniu wyborów przez Konsystorz.

Nowy proboszcz zastąpi przechodzącego na emeryturę ks. Janusza Sikorę, co nastąpi na przełomie lutego i marca 2019 roku.

Ks. Marcin Brzóska ma 42 lata. Pochodzi z parafii w Mikołowie. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Mikołowie. Po ukończeniu studiów teologicznych na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej ordynowany na duchownego w 2001 roku.

W latach 2001-2002 wikariusz parafii w Wiśle, a w latach 2002-2007 wikariusz Biskupa Kościoła w Warszawie. Od 2007 roku proboszcz Parafii w Świętochłowicach i proboszcz-administrator parafii w Rudzie Śląskiej-Wirku.

Delegat do Synodu Kościoła XIII kadencji. Od 2018 roku członek Rady Wspólnoty Kościołów Ewangelickich w Europie. Dyrektor Diakonii Diecezji Katowickiej, Członek Rady Programowej Wydawnictwa Augustana, Członek Międzykościelnej Komisji Agendarnej.

Ks. Marcin Brzóska jest żonaty z Magdaleną, z domu Brańczyk. Mają córki: Elizę i Milenę

źródło: www.bik.luteranie.pl

W niedzielę 26 sierpnia 2018 r. o godz. 10:30 zmarł śp. ks. Adam Podżorski, proboszcz Parafii Ewangelickiej w Skoczowie.

Ks. Adam Podżorski urodził się 23 grudnia 1953 roku w Ustroniu. Ordynowany na duchownego Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego 19 listopada 1978 roku w Goleszowie. Od ordynacji pracował w parafii w Wołczynie (na Opolszczyźnie). Od 1 września 1998 r. pracował w Skoczowie jako wikariusz. W kwietniu 1999 r. został wybrany przez parafian na stanowisko proboszcza pomocniczego. W grudniu 2001 r. wybrany przez parafian na urząd proboszcza. Wprowadzony w urząd wraz z nową Radą Parafialną w dniu 3 lutego 2002 r.

Był aktywnym wykładowcą w Szkole Biblijnej w Dzięgielowie, gdzie prowadził wykłady z zakresu biblistyki i homiletyki oraz języka greckiego.

Ks. Podżorski pozostawił żonę oraz córkę i dwóch synów.

Pogrzeb ks. Adama Podżorskiego odbędzie się w sobotę, 1 września o godz. 12:00 w Kościele w Skoczowie.

3 czerwca 2018 r. w wieku 87 lat zmarła śp. Irena Terlik z domu Wantuła, wdowa po śp. ks. Tadeuszu Terliku, proboszczu Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Goleszowie w latach 1960-1992. 

Pogrzeb odbędzie się w środę 6 czerwca, o godz. 14:00 w kościele Jezusowym w Cieszynie.

Zmarła pozostawiła córkę i syna z rodzinami.

Od kilku lat nasz parafia współpracuje z parafią w Dolnym Kubinie na Słowacji, z którą m.in. realizujemy projekt transgraniczny pt. Razem wędrujemy już 500 lat finansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Jednym z elementów - nie tylko projektu - ale przede wszystkim parafialnego partnerstwa jest wzajemne bliższe i głębsze poznanie się. Na przestrzeni ostatniego roku byliśmy goszczeni przez parafię w Dolnym Kubinie kilkakrotnie, m.in. chór kościelny z Cieszyna, czy też chór mieszany z Bażanowic wraz z częścią przedstawicieli Rady Parafialnej. W ubiegłym roku gościliśmy grupę ze Słowacji podczas pamiątki dnia Kościoła Jezusowego. Tym razem chcielibyśmy zaprosić gości ze Słowacji w dniach 14-15 lipca br. i w ramach dwudniowej wizyty przybliżyć naszą parafię, region . Ponadto planujemy wspólnie odwiedzić leśny kościół, do którego w czasach kontrreformacji przybywali księża ze Słowacji by służyć Bożym Słowem. Z kolei w październiku tego roku planujemy na podobnych zasadach rewizytę w Dolnym Kubinie.

W związku z tym prosimy wszystkich chętnych, którzy chcieliby pomóc przy organizacji wizyty gości ze Słowacji, a w szczególności tych, którzy mogą zapewnić nocleg w dniach: 14-15.07.2018 r.(z soboty na niedzielę) - dla jednej, dwóch lub może trzech osób o zgłaszanie się do kancelarii parafii. Grupa będzie liczyć ok. 45 osób, liczmy iż uda się przyjąć wszystkich gości do naszych domów. Więcej informacji w kancelarii parafialnej lub nr tel. 502495835 - Gabryś Marcin.

Przygotowując się do Świąt Zmartwychwstania Pańskiego jesteśmy w drodze pomiędzy krzyżem,

a zmartwychwstaniem - pisze Biskup Kościoła ks. Jerzy Samiec w życzeniach świątecznych.


Między krzyżem a zmartwychwstaniem

Jezus został wydany za grzechy nasze 
i wzbudzony z martwych dla usprawiedliwienia naszego. Rz 4, 25
 
Drogie Siostry i Bracia w Jezusie Chrystusie,
 
Przygotowując się do Świąt Zmartwychwstania Pańskiego jesteśmy w drodze pomiędzy krzyżem, a zmartwychwstaniem. 
 
Po raz kolejny odkrywamy, że Bóg pochyla się nad człowiekiem, podnosi go i zbawia. Dokonuje czegoś niestandardowego, gdyż człowiek wielokrotnie zawodził, błądził i odchodził od Boga. W jednej  chwili zmienia się nie tylko oblicze świata, ale rzeczywistość każdej i każdego z nas.
 
To za nas umiera Chrystus i dla nas dokonuje się zbawienie. Radość wielkanocnego poranka jest przede wszystkim odkryciem nowego życia i nowej rzeczywistości, jaka jest nam darowana. 
 
Wielkanoc nie może pozostawić nas obojętnymi. Dlatego Świąt Zmartwychwstania Pańskiego nie powinniśmy traktować jak konieczności, jak rytuału, który trzeba wypełnić. Przesłanie tych Świąt nie ma ograniczenia czasowego, choć czasem próbujemy je zamknąć pomiędzy piątkiem a niedzielą. 
 
„Pan zmartwychwstał” to słowa, które powtarzamy każdej niedzieli wspominając zmartwychwstanie, dlatego uczmy się żyć zmartwychwstaniem nie tylko od święta. 
 
Niechaj Bóg w Chrystusie, który nas odnalazł i zbawił będzie codziennie naszym przewodnikiem, a radość wielkanocnego poranka sprawi, że będziemy gotowi być świadkami Chrystusa w świecie. 
 
Z życzeniami Bożego prowadzenia
Biskup Jerzy Samiec

zdj. pixabay.com/Rayna Bauman
źródło: http://luteranie.pl/

Serdecznie zapraszamy na nabożeństwo w Światowy dzień Modlitwy, które odbędzie się w najbliższy piątek, 2 marca 2018 g.17:00  w Kościele Jezusowym w Cieszynie.

Po nabożeństwie spotkanie w sali konfirmacyjnej.

Wspólną modlitwę zainicjowano już w 1887 roku! Obecnie obchodzony w ponad 170 krajach w pierwszy piątek marca. W Polsce od 1927 roku.

Tegoroczną liturgię przygotowały kobiety z Surinamu.

W czwartek 22 lutego 2018 r. w kościele w Zamarskach (filiał parafii Cieszyn) odbył się pogrzeb śp. ks. Alfreda Neumanna, zmarłego w wieku 82 lat emerytowanego proboszcza parafii w Jeleniej Górze. W ostatnich latach mieszkał w Ewangelickim Domu Opieki „Emaus” w Dzięgielowie.

W pogrzebie wzięli udział bp Jerzy Samiec, biskup Kościoła oraz biskupi diecezjalni: bp Adrian Korczago, bp Paweł Hause, bp Marian Niemiec, bp Waldemar Pytel oraz bp Paweł Anweiler. Obecni byli także duchowni diecezji cieszyńskiej, katowickiej, mazurskiej, warszawskiej oraz wrocławskiej.

Ks. Alfred Neumann, syn Reinholda i Zofii z domu Reszke, urodził się dnia 3 czerwca 1936 r. w Kaliszu.
Po zdaniu I egzaminu kościelnego został ordynowany na duchownego w Kaliszu przez ks. biskupa Andrzeja Wantułę. W roku 1961 został mianowany przez Konsystorz administratorem parafii Jelenia Góra – Cieplice, gdzie był proboszczem aż do przejścia w stan spoczynku czyli do roku 1998.

W okresie pracy duszpasterskiej ks. Alfred Neumann zajmował się także astronomią, którą wykładał w Liceum Ogólnokształcącym, pełnił też ważne funkcje zarówno we władzach polskich jak i międzynarodowych instytucji astronomicznych. W dniu 17 października 1979 r. zostal odznaczony srebrnym krzyżem zasługi za osiągnięcia w dziedzinie astronomii.

W dniu 14 sierpnia 1960 r. zawarł związek małżeński z Anną z domu Ożana.

Przechodząc na emeryturę zamieszkał wraz z żoną (zmarła 25 kwietnia 2010 r.) w Zamarskach koło Cieszyna. W ostatnich latach mieszkał w Domu Opieki Emaus w Dzięgielowie.

Pozostawił dwóch synów – ks. Jana – proboszcza w Rynie oraz Romualda wraz z rodzinami.

Zdj. ks. Emil Gajdacz

W dniu 16 lutego 2018 roku, w Dzięgielowie, w wieku 81 lat zmarł śp. ks. Alfred Neumann - wieloletni, emerytowany proboszcz parafii w Jeleniej Górze - Cieplicach.

Pogrzeb Zmarłego odbędzie się w czwartek, 22 lutego 2018 roku. Początek uroczystości pogrzebowej o godzinie 13.00 w kościele w Zamarskach.



Ks. Alfred Neumann, syn Reinholda i Zofii z domu Reszke, urodził się dnia 3 czerwca 1936 r. w Kaliszu. Konfirmowany był w roku 1950. Po zdaniu matury w Liceum Ogólnokształcącym w Kaliszu rozpoczął w roku 1954 studia teologiczne w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, które ukończył z tytułem magistra teologii w roku 1958.

Po zdaniu I egzaminu kościelnego został ordynowany na duchownego w Kaliszu przez ks. biskupa Andrzeja Wantułę w asyście księży: seniora dr. Woldemara Gastparego i konseniora Jerzego Sachsa, miejscowego proboszcza.

Konsystorz mianował go wikariuszem parafii w Poznaniu, gdzie pracował do roku 1961. W dniu 14 sierpnia 1960 r. zawarł związek małżeński z Anną z domu Ożana.
 
W roku 1961 został mianowany przez Konsystorz administratorem parafii Jelenia Góra - Cieplice, gdzie był proboszczem aż do przejścia w stan spoczynku czyli do roku 1998.
 
W okresie pracy duszpasterskiej ks. Alfred Neumann zajmował się także astronomią, którą wykładał w Liceum Ogólnokształcącym, pełnił też ważne funkcje zarówno we władzach polskich jak i międzynarodowych instytucji astronomicznych. W dniu 17 października 1979 r. zostal odznaczony srebrnym krzyżem zasługi za osiągnięcia w dziedzinie astronomii.
 
Przechodząc na emeryturę zamieszkał wraz z żoną (zmarła 25 kwietnia 2010 r.) w Zamarskach koło Cieszyna. W ostatnich latach mieszkał w Domu Opieki Emaus w Dzięgielowie.

Pozostawił dwóch synów - ks. Jana - proboszcza w Rynie oraz Romualda wraz z rodzinami

żródło: www.luteranie.pl